تو آخر منو مي كُشيا

خدايا ..............

Sat, 30 May 2009 09:33:00 GMT

بسم الله الرحمن الر حيم

خلوت تنهايي

تو اين خلوت تنهايي وبي كسي حرفاي زياد مي شي زده .

خيلي ها از تنهايي شون گله كردن يا گفتن كه وبه پوچي وبي هدفي رسيدن مي خواهم به تموم بربچه ها بگم كه هميشه

هم بد نيست تنهايي دربعضي مواقع خيلي هم خوبه گاهي اوقات بايد اينقدر طعم تلخ تنهايي رابچشيم .

تا ظرفيت باهم بودن رو پيداكنيم مي تونيم تو اين تنهايي ها به پاسخ سوالا مون برسيم اصلاً بايد اينقدر دراين تنهايي

به دور ازهمه چيز وهمه كسي تو خود مون رها بشم .

وجستجو كنيم و خود مون روبشناسيم تاراه مون رو پيدا كنيم شايد سخت باشه ولي لازم كه هدفمون روبشناسيم

وهر وقت هم كه اومديم تو به راه وهدفمون رو از دور ديديم ، بايد بلند بشيم وراه راتاآخر ادامه بديم بايد روي عقايدي كه

تو تنهايي بهشون رسيديم به بيستيم وهيچ وقت هم اين روزهاي بي هدفي ونااميدرو فراموش نكنيم اگه زندگي برامون معني نداره يا امروز با ديروز فرقي نكرده مي تونيم شنبه ها صبح كه ازخواب بيدار مي شيم فكر كنيم كه جمعه عصر مي ميرم وفقط هفت روز ديگه زنده ايم اون وقت عصر جمعه كه ازراه مي رسه اگه به اين هفته اي كه با اين حس گذشته نگاهي بندازيم مي بينيم كه تو تموم طول اين هفت روز حاضر نبوديم حتي يك لحظه رو از دست بديم واميدواربوديم .

كه يك روز يك ساعت يك دقيقه ديگه زندهايم .

اينجوري زندگي روباتموم وجودحس مي كنيم يادمون باشه كه زندگي هرگزبه عقب بر

نمي گرد.

پس بيايد از لحظه لحظه هاي زندگي يمان استفاده كنيم كه شايده توشه براي آخرت مان جمع كنيم .

تاتوشه باشي براي آن دنيايمان پس بيايد از زنده بودنمون استفاده كنيم .

پس بيايد تودلمون هيچ كينه وگناهي نباش وبااحساس آرامش ازدنيا بريم .

حتي اگر غمگين و تنهاييم چه وقت احساس تنهايي نكنيد چون هميشه خدا با ماست .

خدايا هيچ وقت ما را تنها نمي زاري ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

*** تا شقايق هست زندگي بايد كرد.**

اولين فرمان الهي

Sat, 09 May 2009 09:33:00 GMT

بانوي دو عالم به نماز ارزش بسيار قائل بودند و بسيار دوست مي داشتند نماز را همچون پدر بزرگوارشان.

خوشا به حال كسي كه به عبادت عشق ورزد وآن را همچون محبوبي دربرگيرنده.

عبادت وسيله دريافت امدادها والطاف الهي است .

آن قدر عبادت كن تابه درجه يقين برسي .

هر كسي چهل شبانه روز تمام کارهايش رنگ عبادت خلوص داشته باشد.

خداوند چشمه هاي حکمت رااز قلبش بر زبانش جاري مي سازد.

همانا نماز سنگين است مگر براي خاشعان براي خود سازي ودوري از فحشاء

ومكر نماز بهترين عامل است .

نماز وعبادتم ومرگ وحياتم همه وهمه براي پروردگار جهاتيان است .

اولين فرمان بدنبال آفرينش انسان فرمان سجده بودكه به فرشتگان فرمود : براي آدم سجده كنيد :

اولين نقطه زمين كه از زير آب بيرون آمد وخشكي شد مكان عبادت بود .

( مكه وكعبه )

اولين كار رسول خدا پس از هجرت به مدينه ساختن مسجد بود.

نمازهم امر به معروف است هم نهي از منكر ......

از سوي ديگر نماز انسان راازفسادوفحشابازميدارد:

نماز خروج از خود وپر واز بسوي خدا ست قرآن مي فرمايد : نماز در ميان عبادت مثل انسان كامل درميان انسانها ست .

شهادت بانوي دو عالم بر فرزند غائبش و تمام شيعيان آن حضرت تسليت ب

Thu, 07 May 2009 18:55:00 GMT

يا علي رفتم بقيع اما چه سود
هر چه گشتم فاطمه آنجا نبود
يا علي قبر پرستويت کجاست
آن گل صدبرگ خوشبويت کجاست
هر چه ياشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

از فاطمه اکتفا به نامش نکنيد
نشناخته توصيف مقامش نکنيد
هر کس که در او محبت زهرا نيست
علامه اگر هست سلامش نکنيد

بياييد در ايام عزاي ايشان، سياهپوش و همراه حضرت بقيه الله عزادار باشيم.

بر عالميان رحمت رحمان زهراست
در هر دو جهان سرور نسوان زهراست
نوري که دهد شاخه ي طوبي از اوست
کوثر که خدا گفته به قرآن زهراست

همه آرزويم اينست...

Tue, 03 Mar 2009 09:51:00 GMT

نمي دانم...

Tue, 04 Nov 2008 09:44:00 GMT

نمي دانم چه بايد گفت نمي دانم كدامين دست بي انصاف كدامين باد جان فرسا

تورا تا دوردست چشم هاي من به يغما برد نمي دانم .

نمي دانم چه رويايي زشت وسرد كه من رابه ياد آن انداخت است.

وسرماي وحشتناك مرا به فصل سرد زمستان انداخت ومرا با خودازاينجا برد

به شهرسرد برد به آنجايي كه مي باريدغروبي ازكوچه هاي نازنيش تكرگ از آسمان دشت خزان ازجنگل

زرد زمينش به آنجايي كه نوميدي اميدي بود.

براي مردگم گشته ميان هاله اي از غم چه تعبيري است خوابم را كه با تو تا غروب غم كه با توتا طلوي خندهاي ياس ميان نوروابريشم دوباره هم صدا بودم چه تعبيري است خوابم را كه دستان غريبم را به دستان نجيبت دارده بودم وبا تو در ميان ساحل آزادي وآزادگي سخن از عشق مي گفتم وتو افسوس مي خورد از اينكه صبح نزديك است نمي دانمي توهم آيا نمي داني .

كه پاسيد هست تاريكي به روي روزهايمان تو هم آيا نمي داني چه شد ازهم جدا گشتيم چه شد درغم رها گشتيم .

توهم آيا نمي داني جدايي مايه ي نابودي ماست جدايي مايه ي مرگ من توست بيا تا روي دلهايمان به رنگ عشق بنويسيم رهايي از جدايي ها .

عشق مي رفت يار مي رفت روزگار مي رفت پس ديار آخرين من وتوانتظار مي رفت .

كه بسوزاندم بميراندم عشق فردا طلوعي ديگر است.

خورشيد به خود نشسته را آه اگر نبينمت غروبم هميشگي ست مرگم حتمي ست كوچه كوچه شتابان شتابرد وهراسان مي جويمت

مي گويمت علاقه زندگي عشق فرياد مي زنم داد مي زنم ميان كوچه هاي كودكي ام سرشار مي شوم از خاطرات با تو بودن

بيزارمي شوم از خودم بي تو مي گويمت عشق جدايي مرگ اكنون كه بي تو باران خاطره مي بارد تا مرا به مرگ بسپارد

اگر اين مرگ بگذار دوباره به تو خواهم رسيد .

به تو خواهم رسيد اي باران پر نجابت به كوچه باغ غم وحسرت به چشم تو عادت كرده ام .

به تو خواهم رسيد و اما او مي رفت با مه و دود تا آسمان كبود اين آسمان حسود دفتر دل من را گشود روزگار ورق خورد ترك خورد چيني نازك تنهايي دل من دستهايم خسته شدند چشمهايم بسته شدند تا بينهايت چشمان سياهش نگاه فرصت رو به راه شدن نداشت آه از نهاد من بر مي خاست آري اين هميشه جاويد زندگي با تو زيباست واما او آرام دست بر سرم مي كشيد.

مي ربخت دلم بانوازشهاي گرمش لحني پرازاحساس داشت دستي پرازعاطفه برسرم مي كشيد .

به افسون توان گفتم نبود و خط چشمهايم خدا نا نبود تا بخواند من تو چشم به فردا دوختيم فرداي كه نزديك است.